Vanochtend
naar MCK geweest voor de eerste voortgangsecho. Ik was gespannen, merkte ik. Ik
hoopte zo op een aantal zichtbaar gegroeide eitjes, zodat ik iets meer hoop zou
kunnen hebben op een ‘goede’ oogst bij de punctie. Niets van dat alles.
Mijn eitjes waren nog mega- ieniemienie. Haast niet te zien dus. BM-slijm ook
nog niet om over naar huis te schrijven.
He bah, ik
baalde als een stekker. Het is dus allemaal niet hard genoeg gegroeid. Te
weinig hormonen. De dokter heeft nu mijn dosis verhoogd van de Puregon en kan
ik donderdag weer komen voor een tweede echo. Hopelijk zijn ze dan wel gegroeid. En
hopelijk zijn het er dan een flink aantal.
Bij het naar
buitengaan, merkte ik dat ik teleurgesteld was. Ik had zo gehoopt op wat groei
en voortgang in dit proces. De bijwerkingen draag ik al, laat er dan ook wat
gebeurd zijn. Helaas viel dat dus wat tegen.
Morgen zal ik er vast weer iets relaxter tegenaan kijken. Maar nu nog niet.
Morgen zal ik er vast weer iets relaxter tegenaan kijken. Maar nu nog niet.
Ik ga maar
weer eens liggen, want de moeheid en hoofdpijn komen al weer om het hoekje
kijken.
Nou, niet
echt een fijne dag dus.
Hopelijk
donderdag een betere uitslag!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten