Het aftellen
is begonnen. Eergisteren mijn eerste spuit Decahuppeldepup gezet. Spannend maar
toch ook niet mega life changing. Meer doet het ‘meta’ gebeuren met me. Het is
zo ver. Dit wordt dan mijn manier om moeder te worden. Soms leg ik uit wat icsi
is, en dan bekruipt me een enorm klinisch gevoel. Terwijl er niet meer liefde
in de wens had kunnen liggen.
Ik ben vol
goede moed, maar wel een beetje bibberig voor wat gaat komen. Of niet. En dat
bedoel ik in hormonaal en bijwerkingenopzicht. Ik hoop dat mijn
hormoonbetonblokje me er nu ook weer doorheen sleept. Nooit ergens last van,
dus zou fijn zijn dat nu ook zo zal zijn. Waarschijnlijk niet; krijg voor m’n
gevoel vaak de ‘hard’ way voor mijn kiezen. Ach… ook dat komt dan wel weer
goed. Heb lieve lieve vriendinnen. Van A. kreeg ik een heel mooi dagboekje.
Daar was ik zo blij mee! Naast dit blog houd ik ook een dagboekje bij. Call me
old fashioned.
Maandag
begint de Puregondans weer. En dan volgende week zondag mijn eerste echo. Daar
ben ik wel heel erg benieuwd naar. Aftellen dus….
Geen opmerkingen:
Een reactie posten