Boksen

-->

Gister aan het einde van de dag had ik de eerste afspraak bij de verloskundige. Leuk. Ik had er ook echt zin in. Inschrijven, meuk mee en wachten op de tweede echo op 28 nov.

Het was een superleuke vrouw die veel tijd voor me uittrok. Aan het einde van het gesprek zei ze dat ik wel mocht gaan liggen. Ik heb haar nogal glazig aangekeken want ze vervolgde met: ‘Een echo doen we altijd hoor’. Ik snapte er niets van, maar sprong een gat in de lucht. Zomaar een echo! Een cadeautje! Joepie dus.

Eenmaal op de bank zette ze het apparaat op mijn buik. Wat ik toen zag was zo bizar, zo geweldig, zo ongelooflijk. Mijn kind bewoog! Hij/zij danste, bokste en bewoog alsof het een lieve lust was. Ik stond helemaal paf! Op een gegeven moment lag ik te zwaaien naar Pixel. Moest niet gekker worden. Ik was wederom compleet onder de indruk.

De dame van de praktijk moest glimlachen om mijn reactie en houding. Ik was zo overdonderd…. Nadat we weer zaten vertelde ik dat ik een vervolgafspraak had staan op 28 november. Ze keek en zei vervolgens: ‘Ach ja, dan was dus eigenlijk de Termijnecho pas gepland. Ik schrijf deze keer wel weg onder bloedverlies en dan krijg je de volgende keer gewoon weer een echo.’ Hoe tof is dat!! Ben nu al blij met ze.

Verder was overigens alles goed. Enige dat afwijkt is de 20 wekenecho. Dat wordt een GUO in plaats van een normale 20 wekenecho. Dat klonk heel wijs he? Heb geen idee waar het voor staat. Enige dat ik weet is dat het te maken heeft met ICSI en het daarbij licht verhoogde risico op een chromosoomafwijking. Ik ga het meemaken.

Doordat het allemaal er zo goed uitzag, heb ik vandaag het grote nieuws op mijn werk verteld. Iedereen opgetrommeld met cake en slagroom.

Het is nu out in the open! De meeste keken echt superverbaasd en snapte het in eerste instantie niet. Maar uiteraard heel blij voor mij. Wat een fijn nieuws….