Besef

Kaboem! Het besef is er. Ik word moeder. Nu begin ik het stukje met deze zin. Normaal eindig ik er mee. Want het is binnenkomen, loud en clear… ik ben straks niet meer alleen. Dan ben ik met mijn kind samen. Voor zolang als ons samen wordt gegeven. Voor altijd is ook zowat.

Opeens vind ik het een heftige gedachte. Niet negatief of zo, maar gewoon heftig. De impact ervan lijkt nu pas door te dringen. Hoe zal het zijn als ze/hij er daadwerkelijk is? My god… daar kan ik me nu helemaal nog geen voorstelling van maken. 

Vaak heb ik van die ‘opeens’-gedachten. Dan schiet me opeens te binnen dat ik al een heel uur niet aan mijn zwangerschap heb gedacht. En dan gaat de gedachte ook weer. Opeens bedacht ik me in de auto op weg naar huis, dat als ik strakjes heel hard meezing met muziek die ik leuk vind (niet de rustigste…), mijn kind misschien daar straks op reageert. Gisternacht toen ik er om 3 uur uit moest om te plassen, bedacht ik me dat ik dat vanaf juni een hele tijd elke nacht ga doen.

Van die dingen dus.

Op het operationele vlak ben ik lekker druk bezig eea te regelen. Ik belde het gastouderbureau op met de vraag of ik te laat was voor volgend jaar november. Ze was even stil en zei dat dit niet eerder dan juni volgend jaar afvinken. Maar omdat ik het gewoon op tijd wilde regelen, ze wel een uitzondering voor het intake gesprek wilde maken… Nou, graag. Ik wil graag dingen van mijn lijstje afstrepen als het even kan.

Een ander ‘ding’ op mijn lijstje is de bevalling. Vooralsnog heb ik er zin in. En kijk er niet tegenop. Heb geen intrinsieke angsten of iets dergelijks. Wat me opvalt aan mezelf is dat altijd heb gezegd dat ik in het ziekenhuis wil bevallen. Nu denk ik dat ik het misschien ook zelf wel kan, op eigen kracht thuis. In een bad. Dat wil ik graag.  Vastomlijnde ideeën en patronen begin ik allemaal los te laten om vanzelf de juiste oplossing te ervaren. Dat voelt heel fijn en geruststellend.

Over een kleine 6 weken heb ik een extra echo ingepland om te kijken wat het wordt. Om te zien of ik gelijk heb gekregen. Dat Pixel een jongetje is. Spannend!