dinsdag 14 augustus 2012

Overdonderd


Zo voelde ik me toen ik de kliniek uitliep met een koeltas vol medicijnen en een hoofd vol informatie. My god, wat komt het dichtbij en wat vind ik het spannend. Niet eng, maar vooral spannend. Voel me onbestemd. Raar. Alsof het hele fenomeen icsi nog niet van mij is. Dat zal vast nog wel komen. Ik heb echt een shitload aan informatie meegekregen. Mag wel een spreadsheet op mijn koelkast hangen met wanneer wat te spuiten/slikken/laten……Heb wel zoveel begrepen dat ik het de hele cyclus een beetje rustig aan moet doen. Ben erg benieuwd of ik last ga krijgen van de bijwerkingen. Ik hoop oprecht van niet. Maar ja, dat merk ik pas als het zover is.
Ik kwam aan op het werk en ben direct doorgelopen naar de kamer van onze directeur. Ik heb haar verteld waarmee ik bezig ben en in welk stadium ik nu zit. Ik heb namelijk besloten dat dit niet meer ‘onder de radar’ is het te houden. Ze reageerde superfijn. Het zal voor deze ene keer wel een voordeel zijn om in een feminiene organisatie te werken. Alle tijd en ruimte is er. Dat is mooi. En een pak van mijn hart. Mocht deze vroege aankondiging van mijn poging tot zwanger worden leiden tot een wezenlijk andere loopbaan dan dat ik nu (een soort van) voorzie, dan zegt dit meer over het management dan over mij. En dat verwacht ik niet.
P&O er ook maar even gelijk achteraan geklapt. Alles afgevinkt en afgehandeld. Nu kan ik het ‘vrij’ instappen. Dat vind ik wel een opluchting. Daarna merkte ik dat het werken weer heerlijk ging. In de flow, zoals het hoort!
Gelukkig kan ik alles even laten bezinken. Ik word naar alle waarschijnlijkheid pas in de laatste week van augustus ongesteld. Dan gaat het feestje pas beginnen. Misschien moet ik het wel zo zien. Gewoon als een feestje. Immers, mijn kind wordt daarmee gemaakt!
Ook in deze ronde zal ik er weer vol ingaan. Half werkt niet. Punt. Even nog wat feiten…De dokter gaf deze icsi 45% kans van slagen in mijn situatie. Nou, dat is mooi. Verder wordt er 1 embryo teruggeplaatst. 50% van de cryo’s (de ingevroren embryo’s) sneuvelen. Dat is best veel. Ik dacht dat er vast nog wel een aantal uit de diepvries zouden komen. Maar dat is dus niet zomaar een gegeven. Bij een terugplaatsing van een cryo ligt de kans daarvan ongeveer op 30%. Altijd nog veel meer dan bij een IUI of ZI.
In mijn nabije omgeving ken ik een dame die op het punt van bevallen staat van een kind, verwekt met Deens zaad via icsi. Het kan. Het komt. Het komt goed.
Dit zal mijn pad wel zijn. Blijkbaar heb ik alle stappen nodig om tot de vorming van mijn gezin te komen. Spannend vind ik het wel!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten