Hoe moet ik
daar nu mee omgaan. Het lijkt wel alsof ik patent heb op alsmaar pech….Gek word
ik ervan. En het is een bittere pil steeds.
Toen ik
afgelopen zondag belde met MCK om de afspraak in te plannen werd me verteld dat
ik deze ronde niet kon starten omdat de bloeduitslagen niet binnen waren.
Terwijl ik de test al voor de 2e keer moest doen, omdat er wrs een fout in het
lab was gemaakt…. Dat voelde zo frustrerend! De tranen biggelden langs mijn
wangen. Ik was er zo klaar voor. Mijn zonnige en zen-humeur verdween rap naar
de achtergrond. En dat wilde ik al helemaal niet! Zo stom. Heb nog wel terug
gebeld dat ik de wijze van communicatie (of het gebrek eraan) niet echt heel
tof vond. Dat beaamde ze gelukkig. Ik kan er niets meer aan doen, maar heb in
ieder geval weer een goed gevoel over de relatie met MCK.
We hebben besloten toch nu direct maar over te stappen op de hormonen met IUI.
Aanstaande dinsdag eerste gesprek met de arts die me gaat vertellen wat het
allemaal inhoudt.
Vandaag
belde dezelfde dame echter weer op. De tweede batch bloeduitslagen was toch ook
niet helemaal goed. Daar schrok ik behoorlijk van. Nu moet ik eerst verplicht
een kweek laten maken om alles uit te sluiten. En als dat niet goed is, krijg
ik weer een HSG, net als vorig jaar. En dat was geen pretje. Aan de andere
kant, als blijkt dat ik toch wat onder de leden heb/had, kan dat dus ook de
reden zijn waarom ik niet zwanger word.
Maar goed,
ik zit er maar mooi mee. Hartstikke in het onzekere de aankomende weken weer.
Het voelt zo oneerlijk. Maar goed, heb me er maar bij neer te leggen en het te
slikken. Want één ding weet ik wel, ik kan er nu niets aan doen….
Wat een pech
heb ik toch.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten