Jeuj!

Vandaag haalde ik hem uit de brievenbus. DE brief met de afspraak met MCK. Dinsdag 20 maart is het zover. Dan heb ik mijn eerste intake. Ik hoop dat we een beetje spijkers met koppen kunnen slaan. Ik hoop het zo. Heb laatst bedacht dat ik nu binnen 2 jaar ongeveer weet of ik moeder ga worden/ben of niet. Ze hebben bij MCK een soort stramien waaraan je gewoon kunt aflezen wanneer Doomsday is. Immers, zes keer IUI, 3 keer IUI met hormonen, 3 keer IFV. Dat laatste kan – als je geluk hebt- best nog een aantal maanden duren. Maar eindig is het.
 

Ik ga ervan uit dat ik vast een heel aantal tripjes naar MCK zal maken. Hoeveel? Geen idee. Als ik mijn eerste afspraak heb, moet ik nog ongesteld worden. Of niet. We zullen het zien. Het wachtbankje zal zeer waarschijnlijk flex verlopen. Ik merk dat ik er steeds ‘minder’ mee bezig ben, omdat ik behoorlijk gefocust ben op de molen bij MCK.

Ik heb de keuze gemaakt. Ik ga het traject in met Denemarken. Niet met mijn live donor. De vereiste kaders heb ik gesteld. Een daarvan is dat ik zo min mogelijk ‘ruis’ op de lijn wil. Dat voelt het beste. Ik wil geen gedoe nu of later over veranderende afspraken of niet. Ik vind het idee van een donor afstand op afstand een prettiger idee. Ik was in de veronderstelling dat ik een live donor nodig had om aan de slag te kunnen. Ik wist toen nog niet van het bestaan van Denemarken. Nu ik dit een aantal keren heb gedaan, weet ik dat dit mij veel beter ligt.

En wat misschien nog wel het belangrijkste is, is het idee dat ik later even veel of even weinig als mijn kind weet van de donor. Ik hoef niets te verzwijgen, te verdraaien of toe te lichten. Ik weet het namelijk ook niet. Buiten de informatie die ik uiteraard wel heb. En die kan ik delen.

Dus betekent dit dat ik nu mijn donor (die weer terug is van zijn buitenlandse verblijf) moet vertellen dat ik niet meer met hem verder ga. En aangezien het afscheidsgebeuren met de vorige donor niet echt heel relaxed verliep, zie ik er wel een klein beetje tegenop. Zeer waarschijnlijk zie ik hem morgenmiddag. Anders binnenkort. Ik hoop dat ie er net zo relaxed instaat als dat hij normaal als persoon is.

Verder probeer ik mijn focus te verleggen. Meer uitgaan, een date organiseren voor mezelf. Gewoon drankjes doen zonder gedoe. Ik bedacht ik me opeens dat ik de allerleukste date voor een leuke meneer kan zijn! Geen gedoe, geen rammelend eierstokken, geen verstikkingsdrang, gewoon het nu; zijn! Hoera! Niks meer aan doen.

En nu maar kijken of dat idee in de praktijk uit te voeren is…..

To be continued!