Whoop whooop!
Blij, blij, bij...
Blij, blij, bij...
Wat een bijzondere echo was dit. Mijn dochter is een behoorlijke druktemaker, maar pakt ook haar rustmomentjes. Ze trapte mijn blaas volledig aan gort, maar ik voel daar nog niets van. Echt zo bizar!
Ik had nooit kunnen bevroeden dat ik zoveel geluk zou hebben. En toch is het zo. Ik wilde gewoon erg graag een dochter. Daarom heb ik me al die jaren ingesteld op een zoon. En dat was ook helemaal goed geweest. Maar nu het een meisje is.... ik vind het zo mooi dat ik nu de moeder kan zijn, die ik zelf heb gehad. Dat gevoel kan ik nu overbrengen op mijn dochter. Dat vind ik een mooie gedachte. Ik heb zelf 10 jaar een moeder gehad. Een moeder die superveel liefde gaf, strikt was, haar eigen dingen deed, maar bovenal alomvattende warmte en liefde gaf. Dat gevoel, dat is me het meest bij gebleven. En dat gevoel zou ik graag aan mijn dochter willen geven.
Ik hoop dat dat me lukt. Ik denk het wel.
Nu ben ik gewoon gelukkig.
Punt!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten