Alles goed

Vorige week de 20-weken echo gehad. Ik was gelukkig niet zenuwachtig en het geslacht is al bekend, dus vooral genieten. Voor het eerst in het ziekenhuis. Nou... dat heb ik geweten, het hele gebeuren liep meer dan 50 minuten uit. Ik dacht dat ze me vergeten waren. Gelukkig was dat niet zo.

Toen ik bij de echomevrouw binnenkwam en ze haar riedeltje afstak, begrepen we ook wel waarom het zo uitliep. Deze dame was nog maar net van de echomaakschool af. Ze had weinig ervaring en liet dat helaas ook een beetje blijken. 

Ze kon onze vragen en opmerkingen niet echt goed beantwoorden en wist veel niet. De omtrek van het hoofdje en buikje van Pixelientje waren ietsje beneden de middellijn. Dan vraag ik me terecht af of dat erg is, wat ik eraan kan doen, en of ik dan groeiecho's moet krijgen om het in de gaten te houden. Dit alles kon ze me niet ferm en met zekerheid beantwoorden.
Dat gaf me een wat vervelende nasmaak. 

Overigens was het heel bijzonder om te zien hoe alles er bij de kleine werkt. Dat kleine hartje met die kamers en klepjes, haar niertjes, hersentjes... ik vond het allemaal zo vreselijk bijzonder en haast onwerkelijk! Wat een wonder is dit toch...

Gelukkig waren ze (ik wil bijna zeggen uiteraard) vergeten dat ik een GUO moest krijgen ivm de ICSI-behandeling. En deze jongedame was niet in staat die extra dingen te bekijken, dus moet ik volgende week terugkomen. Zeer waarschijnlijk krijg ik dan iemand die vaker met dit bijltje heeft gehakt. En ik zal haar vast en zeker mijn overige vragen kunnen voorleggen. Ik wil ook dat ze het hoofdje en buikje opnieuw opmeet. Om het zeker te weten. Maar verder is alles goed met de kleine dame! Daar ben ik heel erg blij mee!

Diezelfde dag heb ik een besluit genomen over het gedichtje op haar muur. Het is geworden:
 
ik zoek een woord
een heel nieuw woord
een woord dat niemand kent
ik zoek een woord
dat zeggen wil
dat jij de liefste bent


Hans en Monique Hagen
uit: Jij bent de liefste