Nog even

Donderdag hoorde ik van de dokter dat ik nog 3 IUI’s met hormonen mag doen. Dat vond ik een enorme opluchting. Ik merkte dat ik nog niet echt klaar was om het Icsi-traject al in te gaan. Dat voelde zo snel, zo definitief.

Vandaag voor de eerste echo geweest. Een van 8 en eentje van 10 mm zijn bezig te rijpen. Hoezee! Hopen dat het er woensdag/donderdag nog steeds 2 zijn. Na deze poging gaan ze de dosis Puregon verhogen, om zo de kans om 2 a 3 grote eitjes te vergroten. Ik vind het best. Als het mij helpt zwanger te worden… De grens ligt bij drie eitjes. En dat vind ik ook wel een fijne gedachte. Zo is de kans op een meerling minder groot. Een fijn uitgangspunt. Nog even dan is het al weer zo ver. Nog een paar dagen. Gelukkig gaat het snel.

Vanmiddag is R. geweest. Ze heeft gefilmd. Voor haar een opdracht van een opleiding tot cameravrouw, voor mij een prachtig document voor later. Alles is aan bod gekomen. De start, de klinieken, ethiek, vrienden, de wens, het vadergemis, de zin en enthousiasme, alles. Echt zo leuk om te hebben straks. Ik vind het nu al bijzonder om dit te mogen laten zien aan mijn pixeltje.

Klaar voor de volgende ronde. Zo voel ik me. Ik voel berusting, vertrouwen en ook toch zin. Ik kan het niet laten. Ach wie belet me?