Vandaag weer
richting het Zuiden afgedaald. Daar gingen we weer. Vlak voor de kliniek weer
even koffie gedronken bij een wegrestaurant. Tegen lunchtijd kwamen we terug
voor een soepje. Ze herkende ons zowaar. Maar goed, dat was ook niet
zo moeilijk als er een kip, paardekop en twee tetterende zussen aanwezig zijn
in de zaak.
Het gesprek
was dit keer met een Groningse counselor. Deze dame had wat meer haar op haar
tanden dan de vorige. Zus en ik waren hier wel blij mee. Bedoeling van het
gesprek was om mijn keuze door te geven. Tja. Da's vrij duidelijk. Zelluf doen
of de natuur een handje helpen. Dat begreep zij ook. Fijn dus. Op naar de
inhoud van beide mogelijkheden.
De
zelfinseminatie-ronde was een aardige. Ze vroeg naar mijn donor. Hoe ik hem heb
leren kennen enzovoort. Ik vertelde daarover. Opeens zag ik haar gezicht veranderen.
Ze vroeg een specifieke vraag over hem. Na mijn antwoord gaf ze aan dat hij al
bekend was bij deze kliniek. Da's dan weer handig voor als ie mij gaat helpen
in het IVF-traject. De donorwereld is toch wel klein zo….
Verder kon
deze dame allerlei verhalen vertellen over hoe het vroeger ging. Ik wenste
spontaan even dat ik zo'n 20 jaar geleden stond waar ik nu sta. Een single dame
zwanger maken, werd in elk ziekenhuis 'erbij' gedaan door een
welwillende gyn. Donoren regelen was vaak geen een probleem. Veel werden er
'geronseld' wanneer ze patiënt waren geweest in het fertiliteitstraject voor
stellen. Immers, het was volledig anoniem. Het zal we een gechargeerde
versie zijn, maar tegen de discriminatoire situatie van tegenwoordig kan het
niet op!
Nadeel van
de veranderde wetgeving is vooral het feit dat donorzaad onder de orgaandonatie
is weggezet. Dat betekende voor bijna alle ziekenhuizen heel veel gedoe en
aanpassingen van labs. Het moest immers opeens voldoen voor als er een nier-
lever of harttransplantatie zou plaatsvinden. Tja en dan loopt het aantal
donorziekenhuizen zeer rapjes terug… en bij die paar overgebleven ziekenhuizen
en klinieken, heb ik geprobeerd binnen te komen. Gelukkig zijn ze bij deze
kliniek erg vooruitstrevend en willen ze iedereen helpen. Goed bezig dus!
Dat was
eigenlijk het nieuwe van deze afspraak. Mijn leermomentje.
Uiteraard
verder doorgevraagd op het IVF-traject. Ik ga er vanuit dat dat mijn trajectje
wordt. Zo niet, valt het altijd weer mee. Zo ja, dan ben ik daar nu al op
ingelezen en ingespeeld. Ik bedacht me dat ik wel een groot voordeel heb. Ik
ben niet murw geslagen met cumulatieve teleurstellingen. Ik begin fris en fruitig en vol goede moed aan het
traject. Welke variant het ook wordt. Denk dat dat me wat meer veerkracht
geeft.
Desalniettemin
is het vooral een heen-en-weer-gerij. Zo'n hormoonmaand geeft een aantal
afspraken, de punctie ook en de terugplaatsing is zelfs in Belgisch Limburg…
Zus en ik hebben maar besloten er een toeristisch ding van te maken. Wie komt
er namelijk nou in Genk?? Misschien kan ik hier straks wel de short version of
de Lonely Planet van big city Genk geven…hoop het niet.
Als deze
maand mijn ovulatie weer prachtig op tijd plopt en de 31e geeft een goede
uitslag, ga ik met mr D overleggen om een plan de campagne te maken voor de zes
maanden daarna (of zoveel korter!)
Projectmanagement
is er niets bij…
Geen opmerkingen:
Een reactie posten