Mijn buik begint eindelijk te groeien. Het heeft best lang geduurd (althans voor mijn gevoel). Ik kwam ook maar niet aan op de weegschaal. Nu, bijna 25 weken, ben ik 1,5 kilo aangekomen. Hopelijk blijft een beetje binnen de perken; immers ik heb nog wel een gevulde koekjestrommel over waar ze fijn vanaf kan snoepen :-).
Maar goed, het gaf toch wel een klein twijfeltje, vooral in het licht van de omtrek van haar hoofdje. Bij de verloskundige heb ik haar weer even gezien en ze ligt heerlijk te spartelen in genoeg vruchtwater. Ze groeit gelukkig goed. Mijn baarmoeder komt al tot boven mijn navel. Dus allemaal goed nieuws!
Zwanger zijn. Het is een bijzonder fenomeen. Ik voel me goed, ondanks wat vervelende kwaaltjes zoals bandenpijn, obstipatie en.. ach dat was het eigenlijk ook wel. Ik heb niets te klagen. Dit hoort er gewoon bij. Mijn lijf is heel duidelijk bezig met andere zaken. Dat vind ik zo bijzonder. Ik heb er geen grip op. Het gebeurt onder je neus! Opeens is mijn buik gegroeid, opeens heb ik blossen op mijn wangen, opeens valt mijn haar minder uit, opeens slaap ik slechter, opeens... het komt altijd onverwacht. Ik ben vooral heel benieuwd wat er nog allemaal gaat gebeuren de aankomende 15 weken. Leuk spannend allemaal.
Ben begonnen met buikenyoga. Grappig om al die buiken bij elkaar te zien. We zijn allemaal ongeveer even ver. Ik denk dat het een heel nuttige exercitie is. Temeer omdat de lessen door mijn bevallingscoach worden gegeven. Ik heb veel vertrouwen in haar en haar kunde. Als ik ergens niet tegenop zie, dan is wel de bevalling. Gelukkig maar.
Ik praat steeds meer tegen mijn dochter. Alsof ze er steeds 'meer' is. Toch vergeet ik het soms ook. Dat is ook heel raar. Dan ben ik echt met andere dingen bezig en opeens bedenk ik me 'oh ja! ik ben zwanger!'. Allemaal nieuwe gewaarwordingen.
Wat een prachtig proces is dit toch. En vanaf mijn roze wolkje is het misschien wel nog fijner....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten